Sylvia's profile.:: R e d W o r l d * ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
June 16 R e D : Thx 4 the giving chanceบางทีอาจเป็นเพราะเราชอบขอโอกาสดีๆให้เข้ามาในชีวิต
และตอนนี้พอมันเข้ามาพร้อมๆกัน ตัดสินใจไม่ถูกเลย
ทำใจลำบากจัง ใครก็ให้คำตอบไม่ได้
จับปลาหลายๆมือมันต้องลงเอยแบบไหนกัน
บ๊ายบายชีวิตวัยรุ่นนนน R e D : The immigration of me!!ได้เวลาอพยพ ย้านถิ่นฐานไปอยู่ซีเกท ณ นครโคราช
ทำใจอยู่นานนะ ไหนจะเรื่องชอปปิ้ง ที่คงจะกลายเป็นแค่ผู้เสพข่าวสารเท่านั้น
ไหนจะเรื่องกลับบ้าน ระยะทางมันทำให้ท้อเหลือเกิน
เงินๆทองๆก็ไม่เข้าใครออกใคร ไปอยู่คนเดียว เสียค่าเช่าหอได้อีก รายได้เท่าเดิม
อยู่ที่นี่นะ ชิลมาก ทุกอย่างโอเค ยิ่งได้อยู่บ้านใกล้ที่ทำงานเนี่ย สบายสุดๆๆๆ
หรือว่าอยู่ดีๆ แล้วมันสบายเกินไป ก็ไม่รู้ เห้ออ
ถึงแม้ว่าไม่ว่าอยู่ที่ไหนมันก้ได้ความรู้เหมือนกัน
แต่ก็เอาเถอะ แค่คิดเรื่องทำงานที่นี่ ก็คงไม่เกินปีเดียว
และยังไงซะ ชั้นก็ต้องหางานบริษัทข้ามชาติทำเข้าซักวันอยู่แล้ว และอย่างต่ำก็ต้องสองปี
ซึ่งรวมแล้วนั่นจะเป็นเวลาสามปีในชีวิตวัยรุ่นที่สูญเสียไป
ไหนๆมันจะไปแล้วก็ไปเลยดีกว่า รีบทำงานเก็บเงิน เรียนต่อ
กลับมาสานฝันของคุณพ่อ และใช้ชีวิตให้คุ้มค่าต่อไป
สิ่งที่ชั้นเผชิญอยู่ตอนนี้ มันเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวเอง
ด้วยความไม่พอเพียง ชอปปิ้งหมื่นกว่าๆๆ ที่มีมูลค่ามากที่สุดในชีวิต ด้วยความคิดเตรียมตัวรับปริญญา
หลังจากนี้ก็อาจจะเป็นโอกาสอันดีที่ได้หักห้ามใจไม่ใช้ชอปปปป
ที่น่าอารมเสียนอกจากเรื่องมือถือหน้าจอแตกก็คือโดนบีบบังคับให้จ้างเนี่ย
น่าเบื่อมาก ทั้งๆที่รู้จักกันดี ก็ไม่คิดที่จะช่วยเหลือกัน
พูดจาแต่ละครั้งก็คิดแต่จะเอาเงินจากเราไป
หวังแต่จะหาประโยชน์ เห้ออออ
เห็นแก่คำพูดที่เคยพูดไว้ ก็เลยต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง
แต่ถ้าจบเรื่องนี้ ไม่คบด้วยอีกแล้ว
หลังจากตัดสินใจและมั่นใจในตัวเองแล้ว
ตอนนี้ก็พร้อมที่จะหาเรื่องเนรเทศตัวเองออกจากสังคมเมืองกรุง
เหลือแค่หาเหตุผลสวยๆไปเผชิญความจริงกับความทรงจำดีๆสองเดือนที่นี่ ที่ต้องตัดใจทิ้งไป
หวังว่าคงจะได้เจอสิ่งดีๆอย่างที่คาดหวังไว้ให้สมกับความปรารถนาอันแรงกล้าที่ได้สั่งสมมาด้วยทีเถิดดด
สู้ต่อไป เพื่ออนาคต
ปล.ตอนนี้เลี้ยงหมาสองตัวที่บ้าน ดื้อด้านกัดเจ็บมากๆๆๆๆ February 22 R e D : Lingerกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ช้านจะบ้าตาย
วนไปวนมา อยู่กับเรื่องเดิมๆ
หยุดความคิดไว้ซะ
ไม่ต้องเริ่ม ไม่ต้องปวดหัวววว
We both cant change our destiny.
All i have to do just to remain the past and face it.
R e D : Badlyโอ้ย เคียสสค่ะ
ผู้ชายหายยย
จะไปหาคืนได้ที่ไหนละเนี่ยยยย
จาสอบแหล้วหรอเนี่ยย
ไม่อยากจะเชื่อเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
กรี๊ดดดดดด February 19 R e D : Bye'niorงานบายเนียร์ปีนี้ก็ผ่านไปแล้ว
ปีสุดท้ายแล้วซินะ
ฮ่าๆๆๆๆ
เปนปีแรกที่แต่งหน้าทำผมที่ร้าน
แต่ก็ไม่ได้ดั่งใจเลยยยย ต้องมานั่งแก้เองอีก
ผมแบบนี้ก็ทำเองได้ ชิ้ เซงงงงง
ดีนะที่ตัดสินใจใส่ชุดเซิ้งกระติ๊บไป
ไม่งั้นอีกสองชุดที่เหลือคงพาดับ
ก็ดูแต่ละคนซิ อลังการงานสร้างซะสุดริดดด
พลาดอีกอย่างนึงก็คือ ไม่ได้ไปเที่ยวต่อกะเพื่อนๆๆ
เปนอะไรที่น่าอารมเสียสุดๆๆๆเลย ฮือออออ
เฮ้อ ต่อไปก็เหลืออีกแค่สอบบบบ
วันนี้ก็ออรัลเทสส ไม่รู้จะเป็นยังไง
ปั่นสคริปแทบไม่ทันแล้ว
กรี๊ดดดดด
January 20 R e D : When I was youngโอ้ย อยากจะกลับไปอยู่มอสี่จัง
ชีวิตปีสี่มีแต่อะไรๆวุ่นวาย
ยังไม่อยากจะแก่เลย
มีอะไรที่อยากจะทำอีกตั้งเยอะเลยย
ยังแรสสสไม่พอเพียงเลยยยย
เครียยยดดดด January 19 R e D : On the wayณ ขอนแก่น
อยู่บ้านยาย
เข้าโบสตอนเช้า
ไปวัดตอนเย็น
พรุ่งนี้ไปงานศพ
วันอังคารไปสกลนคร
ล้างสุสานคุณทวด
พร้อมทั้ง ทำการบ้านภาษาอังกฤษให้เสร็จ
และรีบกลับไปให้ทันเรียนกฎหมาย
ปล. ชั้นเชื่อว่าเหตุผลที่ชั้นได้มายืนอยู่ตรงนี้ เพราะมีโอกาสดีๆกำลังรอชั้นอยู่
January 16 Who's care?ไม่อยากได้ความคิดเห็นแล้วมาถามหนูทำไม
หนูก็มีความคิดของหนูเอง
จะบังคับหนูไปถึงไหนกันคะ หนาววววปีนี้อากาศหนาวจริงๆๆ
ไม่อยากจะอาบน้ำที่หอเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
January 11 R e D : JJJJJJJเสียใจมากๆๆๆๆ
ไม่คิดเลยว่าจะเป็นแบบนี้
คิดถึงมากๆๆๆๆ
ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
อโหสิให้ด้วยนะ December 27 R e D : Merry Christmas!การสอบที่สบายที่สุดครั้งแรกในชีวิตได้ผ่านพ้นไปแล้วว
ระหว่างสอบจนกระทั่งสอบเสร็จก็ออกแฮ้งเอ้าท์ได้ทุกวัน
ใช้ชีวิตเทอมสุดท้ายอย่างลัลล้าที่สุด
อยากไปเที่ยวทุกวันจนไม่มีใครจะไปด้วยแล้วเนี่ยย
คริสมาสอีฟปีนี้ก็ผ่านไปรวดเร็วจังเลย
ใช้ชีวิตไปกลับศาลายาสยามจนชินไปซะแล้วว
แต่ก็มีเรื่องให้น่าหงุดหงิดได้เรื่อยๆอยู่ดีละนะ
สงสัยคงจะอิจฌาเค้าละมั้ง
แหม จะไม้ให้อิจฌาได้อย่างไรละคะ
ก็เค้าออกจะดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขสงบ
แต่ความสุขสงบของเทอเนี่ย
มันต้องแลกมาจากการเบียดเบียนชีวิตชาวบ้าน(รวมทั้งกูด้วย)ไปแค่ไหนหรอคะ
น่าเบื่อจริงๆที่ต้องได้ยินคำพูดดูถูกที่น่าหงุดหงิดที่สุดจากรอบๆข้างตลอดเวลา
ทั้งที่อิตัวคนพูดมันก็คงไม่ได้คิดก่อนพูดว่าชีวิตมันจะมีปัญญาทำอะไรที่ดีได้ไปกว่านี้
และอิชั้นจะทำอะไรด้ายยยคะ นอกจากยิ้มสวยๆและสมเพช
พร้อมไปกับอวยพรให้เมิงช่วยไปใช้ชีวิตของเมิงไกลๆกว่านี้อีกซักนิดก็ดีนะ
อย่าให้ต้องเอ่ยคำพูดดูถูกบ้างเลย
เพราะเราเองก็คงมีเรื่องให้พูดจนเทอคิดว่าเลิกคบกันไปเลยคงจะดีกว่า
เอ่อแล้วเทอจะพยายามอวดตัวเองไปทำไมอีกหรอ
ในเมื่อสันดานก็ส่อขนาดนี้แล้ว
จะรวยจะจนสนใจแค่นี้หรือไง
จะยังไงก็ช่างเหอะ แค่เป็นเพื่อนกันต้องสนใจอะไร
ทำไมต้องพยายามขนาดนั้นด้วย
ขอบคุณนะที่บอก แต่ถึงไม่ต้องพยายาม
ก็คงรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วละ
ทำไมเรื่องแค่นี้ต้องทำให้ดูซับซ้อนด้วยก็ไม่รู้
กะอิแค่ความจริงใจที่ไม่ต้องพยายามเนี่ย
แต่ก่อนเป็นอย่างไรก็เป็นแบบนั้นไม่ได้หรอ
หรือว่าที่ผ่านมา มัน ออลเฟกกันคะ
มันกลายเป็นว่า กูบ้าไปคนเดียวอีกหรอไงเนี่ย?
อยากได้เพื่อนในยามยาก
แต่ทำไมเมิงไม่เคยคิดจะอยู่กับเพื่อนเลย!!?
เด๊วนี้หน่ะหรอ แม้แต่ในวันที่เพื่อนมีความสุขก็ไม่สนใจแล้วนี่
ถ้าทั้งชีวิตของคิดแค่จะเอาตัวเองรอดแล้วจบ
ก็อย่ามาเบียดเบียนคนอื่นซิ
อย่าทำให้ต้องสะอิดสะเอียนมากไปกว่านี้เลย
อ่อ เพิ่งเข้าใจที่ทำดีไปวันๆนี่หวังแต่ผลประโยชน์ซินะ
คงทำได้แค่หยุดความไว้เนื้อเชื่อใจและความคิดดีๆที่เคยมีให้
ทำอะไรไม่ได้จริงๆ
ก็คงคาดหวังกับความเป็นเพื่อนมากเกินไปด้วยละนะ
วันหลังจะเจียมตัวให้มากกว่านี้ละกันนะ
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิดดดด!!!!
ชั้นละใฝ่ฝันชีวิตธรรมดาๆ
แต่ก็นี่ละคงเป็นธรรมดาของชีวิต
เฮ้อออ ดิ้นรนกันต่อไปนะคะ
TC*
December 23 R e D : I've heard something like....If u love someone |
|
|